เรื่องมันมีอยู่ว่า

เมื่อวันศุกร์อะ โฮสต์มาอธิบายว่า วันเสาร์กับวันอาทิตย์ มีโปรแกรมอย่างนี้ๆน่ะ

แล้วคุยเสร็จก็มานั่งกินข้าวกัน

แล้วก็มาถึงบทสนทนาภาษาสโลวักที่พึ่งเรียนไปเอามาให้โฮสต์ออกเสียงให้

แล้วทีนี้ มันถึงประโยคที่ว่า ขอเบอร์โทรศัพท์ให้

โฮสต์ก็เลยถามว่ามีเบอร์ไคล่า เด็กแลกเปลี่ยนอีกคนที่อยู่คนละโรงเรียนมาจากเม็กซิโกไหม

คล้ายๆว่า จะให้โทรไปชวนมาเที่ยวด้วยวันเสาร์ที่จะถึงนี้

แล้วเค้าก็บอกไปว่า ไม่มี

โฮสต์ถามต่อว่าทำไม

เหตุผลคืออยู่คนละโรงเรียน และเจอกันแค่ครั้งเดียว  จะไปมีได้ไง

แถมมีเหตุผลอันเล็กน้อยที่ไม่สมควรเปิดเผยย

จะพูดเป็นอิ๊งโฮสต์ก็ไม่เข้าใจเลยตัดสินใจไม่พูด

โฮสต์ก็ถามว่ามีไหม ตอบไปว่าไม่มี แล้วก็ทำเสียงดุๆว่าทำไม เป็นแบบนี้หลายรอบ หลายรอบ

ณ จุดๆหนึ่ง น้ำตาเริ่มไหล อ๊ากกกกก

ก็มันไม่มีนี่ จะให้มีได้ไง นามบัตรไคล่าก็ไม่ได้ให้

ไม่นาน ปล่อยโฮฮฮฮฮ เลย ฮึ่ย

ก็มันไม่มีนี่

พูดได้คำเดียวว่า

อ่อนแอสุดๆเลย ณ ตอนนั้น

ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว

พอร้องไห้ โฮสต์ก็มาลูบหัว แล้วก็ปลอบ หัวเราะๆ

พอเข้าห้องมา โฮสต์เอาผลไม้มาให้กิน แล้วก็บอกว่าจะไปเลี้ยงข้าวหมา

จะไปด้วย โฮสต์ไม่ให้ไป ให้อยู่สั่งน้ำมูก 55

แล้วก็หลับบบ คร้อกฟี้ ตื่นมาตาบวม